Bir daha açar mı karanfil korkusuz?
Bir daha uçar mı güvercin şehirde?
Yalancı güneşli bir ocak
Mübarek Cuma gününde
Gitti cancağızım gitti
Bitti son İstanbul
Kaldırımlar zabıt tuttu şahidiz hepimiz,
Her yer tetikti
Sen de çekip gitme
Dayan be umudum
Dön gel, dön gel
Meydan okur hayat
Pabuç bırakmaz ölüme
Dön gel, dön gel
Bir daha yazar mı kalem kanaya kanaya?
Kağıdı da kan tutar, ağaç değil mi soyu?
Ağla, doyasıya ağla!
Aynı denizde çoğalır yüreğin özsuyu
elbet bir gün güneş yeniden doğacak,
o zaman herşey yeniden başlayacak,
yalanlarla ayırdılar bizi daha doğmayan bebeğimizi,
hani biz hiç ayrılmazdık,
hani birdik yıkılmazdık,
bana doğruyu söyle,
yanlış nerde aşknerde aşk nerde ,
dön gel ne olursa olsun dön gel ,
uzaklardan esip dön gel bana göçebem,
saçların karışsın rüzgarıma kısrak gibi
özlüyorum yeter dön gel deli fırtına
bir ihtimal daha var.
belki sen gelirsin
bu bir hayal bilirim.
yüreğim affedersin.
benimle olmayacaksın.
kuvvetle ihtimal.
belki de kalırsı
ne güzel bir ihtimal.
Bu sihir her zaman içimde yara oldu.
Bu aşktan bana kalan.
Hoşçakal demek oldu.